با ثریا تا ثریا

خوردگی سایشی : Erosion  corrosion                                                  

در بررسی های قبلی انواع خوردگی اثرات عوامل مکانیکی را نادید گرفتيم ، در این نوع خوردگی علاوه بر عوامل خورنده ، عوامل مکانیکی هم تأثیر دارند .

خوردگی سایشی اثر همزمان خوردگی ( شیمیایی ) و سایش ( مکانیکی ) است نقش هر یک از آنها به این صورت است که خوردگی باعث انحلال آندی فلز و ایجاد لایه های محافظ بر روی سطح فلز می شود و سایش موجب از بین رفتن مکانیکی سطح با ایجاد خسارت روی لایه های سطحی و همچنین بردن لایه های سطحی ایجاد شده به محل های دیگر می باشد .

تأثیر عوامل مختلف بر خوردگی سایشی :

1- دو نوع لایه محافظ سطحی داریم :

الف) لایه سطحی چسبنده که مقاومت به خوردگی را افزایش می دهد .

ب) لایه سطحی سست که به سطوح نمی چسبد ولی حضور آن موجب می شود تا محیط از سطح جدا شود مثل سولفات سرب .

سایش موجب می شود که لایه های چسبنده ترک خورده یا بشکند و موجب تأثیر بیشتر خوردگی شود و در لایه های سطحی سست موجب می شود که محصولات خوردگی از محل دور شده و به خوردگی سرعت بخشد .

2- دما : در حالت کلی افزایش درجه حرارت باعث می شود سرعت واکنش های خوردگی افزایش یابد .

3-طراحی : طراحی صحیح نقش مهمی در کاهش یا افزایش خوردگی سایشی دارد به عنوان مثال طراحی به گونه ای که موجب تغییر جهت ناگهانی مسیر شود موجب ایجاد خوردگی سایشی می شود .

4- وجود ذرات معلق و یا ناخالصی در محیط :

5- اتصالات گالوانیکی که موجب تشدید خوردگی در الکتروشیمیایی می شود .

6- ماهیت فلز یا آلیاژ : هرچه فلز یا آلیاژ نرم تر باشد در اثر خوردگی سایشی سریعتر از بین می رود .

راه های جلوگیری :

انتخاب مواد سخت

انتخاب مواد مقاوم در برابر خوردگی

طراحی صحیح

حذف مواد ناخالص و ذرات معلق به وسیله فیلتر و ...

پوشش دادن سطوح

خوردگی فرسایشی :

یکی از انواع خوردگی سایشی خوردگی فرساشی است .

در این نوع خوردگی دو فلز که بر روی یکدیگر حرکت می کنند موجب فرسایش می شود همانند بولبرینگ ها . این نوع خوردگی در اجزاء اتومبیل ها و ماشین آلات دیگر قابل مشاهده است و موجب از بین رفتن سریع قطعات و تولید ذرات می شود .

برای جلوگیری از این نوع خوردگی استفاده از روغن در بین سطوح در حال تماس و استفاده از آلیاژهای سقف همچنین جلوگیری از لغزش سطوح بر روی یکدیگر در جهت کاهش خوردگی موثر است .

خسارات حبابی یا هیدروژنی :              Cavitations Damage                                 

یکی دیگر از نمونه های خوردگی سایشی خسارات حبابی یا هیدروژنی است . در بعضی از سیستم ها حرکت سیال بگونه ای است که به صورت لحظه ای افت ناگهانی فشار در سیال بوجود می آید که است اتفاق موجب می شود جباب هایی درون سیال ایجاد شود . این حباب ها در جهت کاهش انرژی خود به هم متصل می شوند که نتیجه مبانی بزرگتر است تا حدیکه حبا به صورت ناگهانی منفجر می شود . چون نیروی حاصل شده در سطح مقطع کمی اثر می کند فشار زیادی تولید می کند ( معادل60000 PSI )كه موجب می شود لایه یا خود سطح ازبین برود . در سیستم هایی که جلوی افت فشار را نمی توان گرفت تنها یک راه برای جلوگیری از این نوع خوردگی وجود دارد به طوریکه توسط حفاظت کاتدی واکنش :                            2H⁺ + 2e^- = H2 .

حباب های ریزی که بر روی سطح ایجاد می کنند که اندازة آن به اختلاف پتانسیل اعمال بستگی دارد ، این حباب ها در زیر حباب های تولید شده توسط افت فشار قرا رمیگیرند و نيروی وارد شده  هنگام ترکیدن آنها را تا حدامکان خنثی می کنند . اگر هیدروژن تولید شده از حد معمولی بالاتر باشد درون فلز نفوذ کرده و موجب ازبین رفتن قطعه می شود . این روش در پرة کشتی ها کاربرد دارد .