محققان روشي ارائه دادند كه با استفاده از آن مي‌توان درك بهتري از برهمكنش نانولوله‌هاي موجود در فيلترهاي تصفيه آب با مواد آلاينده پيدا كرد. با اين روش ارائه، علاوه بر مكانيسم اين برهمكنش، مي‌توان موضوع رقابت ميان آلاينده‌ها در چسبيدن به نانولوله را نيز مورد بررسي قرار داد.

نانولوله‌هاي كربني از جمله مواد هستند كه مي‌توانند براي تميزكردن آب‌هاي آلوده مورد استفاده قرار گيرند. بسياري از آلاينده‌ها تمايل به چسبيدن به نانولوله‌هاي كربني دارند بنابراين با استفاده از فيلترهاي داراي نانولوله كربني مي‌توان آنهاا را از آب زدود. براي مثال داروها كه زدايش‌شان از آب به‌وسيله‌ي‌ كربن فعال بسيار دشوار است را مي‌توان با اين روش از آب جدا كرد. از آنجايي كه مساحت سطحي نانولوله‌هاي كربني بالا است بنابراين مي‌توان مشكل اشباع شدگي اين فيلترها را كاهش داد. تيلو هافمن از دانشگاه وين مي‌گويد مشكلات نگهداري و هدر رفتن آب‌هاي آلوده با اين روش را مي‌تواند كاهش يابد.
تحقيقاتي زيادي در دهه گذشته پيرامون اين موضوع انجام شده است هرچند كه برخي از خواص نانولوله‌هاي كربني انجام مطالعات را با دشواري همراه ساخته است. روش‌هاي استاندارد، نتايج محدودي مي‌دهد و رفتار نانولوله‌هاي كربني در شرايط واقعي كار براي دانشمندان شفاف نيست. ملاني كاه، از محققان اين پروژه، مي‌گويد فناوري‌هاي نوين هميشه فوايد و مشكلاتي در پيش دارند، در اين حوزه بايد برهمكنش ميان آلايندگي‌ها و نانولوله‌هاي كربني و همچنين نحوه رفتار نانولوله‌كربني مورد مطالعه قرار گيرد.

يك تيم تحقيقاتي از دانشگاه وين در حال حاضر روي اين موضوع كار مي‌كنند. آنها روشي به‌نام "نمونه برداري غير فعال" ارائه كرده‌اند. اطلاعات بدست آمده از اين روش بسيار قابل اعتماد و واقعي است.

نتايج اين تحقيق بيش از يك سال قبل در نشريه Environmental Science & Technology به چاپ رسيد. در ابتدا روش نمونه‌برداري غيرفعال براي اندازه‌گيري مقدار تمايل يك گروه از آلاينده‌هاي سرطان‌زا، هيدروكربن‌هاي آروماتيك پلي‌سيكليك (PAHs) به نانولوله‌هاي كربني به‌كار گرفته شد. يك سري تست با استفاده از ميكروسكوپ الكتروني در دانشگاه اوتريخ هلند انجام شد تا نشان داده شود كه اين روش براي بهينه كردن نانولوله‌هاي كربني مناسب و مطمئن است. نتايج نشان داد كه روش نمونه‌برداري غيرفعال روشي مناسب براي اندازه‌گيري ميزان كشش ( جذب) آلاينده‌هاي مختلف (PAHs) به نانولوله كربني در غلظت‌هاي مختلف است.

يكي ديگر از جنبه‌هاي اين پروژه، پديده رقابت ميان آلاينده‌ها است. مواد شيميايي مختلفي مي‌توانند در محيط زيست وجود داشته باشند به‌خصوص در آب‌ها. اگر بحث رقابت مطرح باشد ممكن است در صورت وجود يك آلايندگي خاص، آلاينده ديگري روي نانولوله نشست نكند. نتايج نشان داد در صورت وجود سه PAHs به‌طور هم‌زمان درون محيط، بحث رقابت ميان مواد براي نشستن روي نانولوله‌هاي كربني به‌شدت جدي مي‌شود.

منبع: ستاد توسعه فناوري نانو